240 stron formatu B6 w kolorze, 80 mapek pokazujących przebieg tras, wielka liczba kolorowych zdjęć. Tytuł oryginału: 3000er in den Nordalpen. Die Normalwege vom Berner Oberland über den Alpenhauptkamm bis zu den Hohen Tauern. Wydanie I, Warszawa 2007

Jedne trzytysięczniki tylko towarzyszą wyższym wierzchołkom, inne niepodzielnie panują w niższych masywach. Nie są to szczyty bardzo wysokie. Ich zdobywanie nie wymaga wcześniejszej aklimatyzacji. Trzytysięczniki są na ogół mniej zatłoczone. Panują na nich bardziej stabilne warunki pogodowe. Oprócz tras ubezpieczonych dróg wspinaczkowych, szlaków znakowanych a nawet kolejek górskich prowadzą na nie trudne wspinaczkowe wejścia.

Opisane trasy to zwykle klasyczne drogi; w większości łatwe i nieco trudne. Niemniej nawet takie klasyczne drogi mogą być poważnym wyzwaniem. W zależności od pory roku i zmieniających się warunków atmosferycznych można odnieść wrażenie, że jest to zupełnie inna, nowa i zupełnie nieznana trasa.

Każdemu ze szczytów poświęcono rozdzialik. Oprócz opisu drogi podane są informacje o trudnościach trasy, jej długości, jakości skały oraz niebezpieczeństwach. Do każdego opisu dołączona jest mapka pokazująca przebieg drogi. Na końcu książki zamieszczono literaturę oraz spis trzytysięczników.

Opisano szczyty w następujacych masywach:
- Zachodnie i Centralne Alpy Berneńskie
- Zachodnie i Wschodnie Alpy Urneńskie
- Alpy Grarneńskie
- Silvretta
- Samnaun
- Verwall
- Alpy Lechtalskie
- Alpy Ötztalskie: Centralne, Południowe, Pasmo Graniczne, grań Kaunergrat i grzebień Glockturmu oraz grzebień Geigen
- Alpy Sztubajskie
- Zachodnie, Centralne i Wschodnie Alpy Zillertalskie
- Grupa Rieserferner
- Grupa Schobera
- Wysokie Taury. Grupy: Venediger, Glockner, Goldberg, Ankogel, Alpy Salzburskie