Niniejszy przewodnik został napisany z myślą o turystach górskich wybierających się do Nepalu. Zamieszczone informacje i opisy zbierane były w latach 2010-2011, powinny więc być aktualne. Jednak infrastruktura turystyczna w Nepalu ulega ciągłym zmianom, budowane są nowe drogi, hotele, zmieniają się przepisy imigracyjne, także te dotyczace trekkingu. Otwierane są jedne rejony, zamykane inne. Zmianie ulega wysokość opłat , ceny biletów itp. Trzeba więc liczyć się z tym, że niektóre z informacji mogą być już nieaktualne. 

Everest i Makalu – drugi w serii (po Annapurnie i Dhaulagiri) himalajski przewodnik trekkingowo-wspinaczkowy Janusza Kurczaba. Rejon ten zwie się Mahalangul Himal. Wznoszą się w nim najwyższe szczyty świata Everest (8848 m), Lhotse (8501 m), Cho Oyu (8201 m) i Makalu (8485 m). Przewodnik pomyślany jako pomoc dla turystów górskich, przyda się także wspinaczom, przybliżając im kwestie organizacji wypraw na himalajskie szczyty oznaczone w nepalskich przepisach jako „trekkingowe”. Nie są to jednak szczyty osiągalne dla przeciętnego turysty górskiego. Dla takich osób wystarczająco trudne będzie przejście z bazy Makalu do Khumbu (trasa nr 10) przez trzy przełęcze powyżej 6000 m – bagatela.

Natomiast opisane szczyty „trekkingowe” wymagają kwalifikacji alpinistycznych i zalecane są tym wspinaczom, którzy chcieliby spróbować swych sił w Himalajach, nie w wielkich ekspedycjach na najwyższe szczyty, lecz w mniejszym a zatem i tańszym wymiarze. 

Opisane trasy

1. Do bazy Everestu

2. Do doliny Imja Khola 

3. Chukhung – Lobuche przez Kongma La

4. Lobuche – Gokyo przez przełęcz Cho La; 

5. Z Namche Bazar do Gokyo; 5a Na Gokyo Ri

6. Z Gokyo do Namche Bazar przez przełęcz Renjo La

7. Z Lukli do bazy Mera Peak; 7a. Wariant dojścia do Tulikharka przez Pangkongma La 

8. Khumbu — Tumlingtar 

9. Do Bazy Makalu 

10. Z Bazy Makalu do Khumbu (przez 3 przełęcze); 10a. Wariant: Z bazy Baruntse do Lukli przez Mingbo La; 10b. Wariant: Z bazy Baruntse do Lukli przez Mera La i dolinę Hinku Khola 

Szczyty trekkingowe 

1T. Imja Tse (in. Island Peak, 6189 m) 

2T. Ombigaichen (6340 m) 

3T. Mera Peak (6476 m) 

4T. Kusum Kanguru (6369 m) 

5T. Pokalde (5806 m) 

6T. Kongma Tse (5820 m) 

7T. Kwangde (in. Kwangde Ri, Kongde Ri, 6187 m) 

8T. Parchamo (6272 m) 

9T. Kyajo Ri (6186 m) 

10T. Pharilapcha (in. Langcha, 6073 m) 

11T. Cholatse (6440 m) 

12T. Nirekha (6169 m) 

13T. Kangchung (in. Abi lub Cholo, 6103 m) 

14T. Lobuche East (6119 m) 

15T. Lobuche West (6145 m)

Everest i Makalu – drugi w serii (po Annapurnie i Dhaulagiri) himalajski przewodnik trekkingowo-wspinaczkowy Janusza Kurczaba. Rejon ten zwie się Mahalangul Himal. Wznoszą się w nim najwyższe szczyty świata Everest (8848 m), Lhotse (8501 m), Cho Oyu (8201 m) i Makalu (8485 m). Przewodnik pomyślany jako pomoc dla turystów górskich, przyda się także wspinaczom, przybliżając im kwestie organizacji wypraw na himalajskie szczyty oznaczone w nepalskich przepisach jako „trekkingowe”. Nie są to jednak szczyty osiągalne dla przeciętnego turysty górskiego. Dla takich osób wystarczająco trudne będzie przejście z bazy Makalu do Khumbu (trasa nr 10) przez trzy przełęcze powyżej 6000 m – bagatela.Natomiast opisane szczyty „trekkingowe” wymagają kwalifikacji alpinistycznych i zalecane są tym wspinaczom, którzy chcieliby spróbować swych sił w Himalajach, nie w wielkich ekspedycjach na najwyższe szczyty, lecz w mniejszym a zatem i tańszym wymiarze.